Onbekend maakt onbemind

Het is zo ontzettend herkenbaar. Ook voor mij.

En het is zo mooi als mensen op een gegeven moment tijdens een behandeling zeggen: “Oh, zo zit dat dus in elkaar”. Een zin die zo veel betekenis heeft. Want deze zin is niet alleen een zin maar heeft een compagnon die wij gevoel noemen. Een zin die uit het diepe omhoog geklommen is en in haar kielzog een gevoel meeneemt. Je wordt geraakt.

Het voelen ontpopt zich altijd weer als een van de meest lastige dingen. Sommigen roepen gewoon, dat ze niets voelen. Tot ze bij aanraking eindelijk waarnemen wat voelen betekent, namelijk de waarneming van ons eigen lichaam. Kleine bewegingen, kriebels, ongemak, pijnen, een zwaar gevoel maar ook vlinders in je buik, je hart dat sprongetjes maakt, de drang om te bewegen en rust.

Je lichaam laat van zich horen

Voelen is de taal van ons lichaam. Zonder voelen zou het lichaam niet kunnen vertellen hoe het gaat, of er bepaalde aandachtspunten zijn die om gehoor vragen. Die ons erop wijzen dat wij eindelijk onze leefstijl zouden moeten veranderen om gezond en actief te kunnen blijven. Een orgaan kan zich door omstandigheden niet meer op haar gemak voelen. Misschien ligt er iets op je maag wat er al veel te lang ligt? Misschien willen je gewrichten je laten weten dat het tijd wordt om een andere baan te nemen of een ander pad te bewandelen? Misschien hunkert je hart naar liefde van iemand anders of van jezelf? Weet jij het?

Je lichaam weet het als eerste. En je lichaam neemt niet eindeloos de tijd maar gaat fluisteren, harder praten, roepen en uiteindelijk schreeuwen. Wanneer begin jij met luisteren?

Luisteren en dan ook handelen is iets wat wij graag uitstellen. Want de agenda van ons leven zit bomvol. Werk, gezin, sportschool, schoonmaak, shoppen, reizen, vast programma, controle, rennen, plannen….. Als alles maar blijft zoals het is want we zitten in een ritme die we kennen. Waar we ons – ook al is het niet altijd prettig – thuis voelen. Ziekte brengt onzekerheid en daar kunnen we absoluut niet mee omgaan. Alle verandering en alles onbekende worden als storende factoren ervaren.

Onbekend maakt onbemind

Maar soms kunnen we er niet omheen. Na lang en hard roepen heeft je lichaam je eindelijk zo ver gekregen dat je iets wilt ondernemen. Maar de angst slaat toe. Het is voor velen een flinke uitdaging om verandering toe te laten. Wat als…..?

Die eerste stap richting onzekerheid kan helaas niemand je afnemen. Je lichaam geeft aan dat er werk aan de winkel is door je te confronteren met een lichamelijke gewaarwording die er voorheen niet was. Er is iets veranderd en dat maakt dat je ongerust wordt. Je realiseert je misschien dat je de controle over je leven ineens kwijt zou kunnen raken. Je constateert dat alles straks heel anders kan zijn dan tot nu toe het geval was. Dat is eng want het pad dat voor je ligt beschikt niet over leesbare wegwijzers.

Wat heeft moed met de nier te maken?

Het vraagt moed om een vertrouwd pad los te laten. Moed is een kracht die in de Chinese geneeskunde bij het element water hoort. En moed is gekoppeld aan de energie van de nier. Hier gaat het om overleven, moed om iets te doen wat misschien lastig is en om de angst ervoor te overwinnen.

We worden allemaal met een bepaalde hoeveelheid nierenergie geboren. Dat is het potje waarmee ons leven verwarmd en gevoed wordt. Door alles wat mij meemaken in ons leven wordt er steeds weer een klein gedeelte van het potje opgemaakt. Of dat snel gaat of langzaam heb je gedeeltelijk zelf in de hand. Je kan je levensstijl erop aanpassen. Goede voeding, weinig stress, evenwicht tussen activiteit en rust, voldoende slaap, zingeving in je bestaan. Al deze factoren bepalen mee of je nierenergie meegaat tot op hoge leeftijd. Toch wordt de nierenergie tijdens ons leven langzaam minder door omstandigheden die niet altijd controleerbaar en beïnvloedbaar zijn. Dan kan moed gevraagd zijn. Luisteren naar je lichaam en op tijd maatregelen nemen, niet bang zijn voor het onbekende en je leven omarmen zijn wezenlijk voor je gezondheid. Gun jezelf de tijd om naar het fluisteren te luisteren en ook naar datgene wat het zinnetje ‘Oh, zo zit dat dus in elkaar’ je te vertellen heeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *